Altın neden bu kadar değerli?

Hepimiz antik çağda tuzun o kadar kıymetli olduğu hikayesini duyduk: insanlar ticaret yapmaya başladıklarında takas kullandılar, yani bir ürünün diğeriyle takas ettiler, ama bir problem ortaya çıktı:  
İstemediğim bir şeye sahipseniz veya istemediğiniz bir şeye sahipsem ne olur? “, Bundan dolayı hepimizin“ yararlı ”olarak tanıdığı bir şeyi kullanma fikri ortaya çıktı ve tuz kullanılmaya başladı.

Şimdi, bugün hepimiz biliyoruz ki , bu değerli bir yer, ama neden? Neden başka değil? Periyodik cetvelde 118 element var. Cevap inanılmaz: ÇÜNKÜ EVET.

Altın kendi başına bir değere sahip değil, biz insanların keyfi olarak verdik, ama NEDEN? 
Bunun için periyodik tabloyu görmelisiniz:

Amacımız bir malzeme bulmak:

• Taşıması kolay (uranyum gibi değil)
• Ölçülmesi, bölünmesi, istiflenmesi kolay (su gibi değil, hiç birinin "3 suyum var" dediğini duymadım)
• Kararlı, hiçbir şeye temas etmeyin (sodyumlu klor gibi)
• Bozulmaması (okside olan demir gibi)
• Ölçümü kolaylaştırın (ağaç gibi değildir, çünkü ağaç bağlıdır, yoğunluğu farklıdır)

Sonra sıvı elementleri çıkarırız çünkü bununla para kazanmak zordur.

Bazıları cıva veya brom gibi doğrudan POISON'dur, bunları cebinizde taşıma fikrinin pek fazla olduğunu sanmıyorum.

Ayrıca, plütonyum, uranyum veya toryumları da atmalıyız, çünkü kararsız, radyoaktifdir ve temel olarak yaklaşırken ölürüz.

Böylece gazlarla, okside olmuş metallerle ve uzunca bir mutfakla devam edecektik. Periyodik bir tablo görürsek, hem sol hem de sağ unsurların yararlı olmadığını görürüz, bu yüzden kendimize sormamız gerekir: Ve orta?

Titanyum ve zirkonyum ayıklamak için en az 1000 º santigrat gerekir. Demir, alüminyum veya bakır su ve hava ile oksitlenir, kısa ömürlüdür. Su ve hava küçük bir şey değildir, 30'dan fazla element bununla oksitlenir, bu da listenin çok fazla boşaltılmasını sağlar.

Meşhur platin gibi bazıları da var, fakat ne yazık ki bir ons (28.7 gram) elde etmek için bin kilogramdan fazla cevher gerekiyor ve ayrıca çıkarmak için çok yüksek sıcaklıklara ihtiyacımız var.

O zaman bıraktık:   gümüş ve altın  . Her ikisi de az (ama o kadar da değil), kararlı (gümüşün daha sonra açıklayacağım bir problemi olmasına rağmen) ve madeni para veya külçe oluşturmak için manipüle etmek kolaydır. 
Her ikisi de iyidir, her ikisi de binlerce yıldır hiçbir şey için kullanılmaz, diyorum ki, eski Roma'da ve farklı imparatorluklarda bakır ya da başkaları denenmişti, ancak yalnızca gümüş ve altın zaman testine dayanıyordu.

Bununla birlikte, eğer ideal koşullarda tutulmazsa gümüş (insanların bir değer aracı olmalarını bir yerden bir yere götüreceklerini düşünürsek asla gerçekleşmeyen bir şey) hava ile teması ile zamanın geçişi ile de kaybolur .

Ve sonunda, şampiyon: altın.  Bu çok çılgınca, çünkü kimyasal olarak “en ilginç” (ifadedir) ve onu kesinlikle değerli yapan şey budur.

Kendi başına bir değeri yoktur (kendi başına), kendimize verdik. Kararlı, dövülebilir, duc

kiremit, portatif, zehirli değil, karanlıkta parlamaz. O mükemmel.

Biliyorsun, altın hiçbir şeye değmez, o yüzden benimle özel olarak biraz konuşmak istersen adresimi selamlarım.